Laharana 627 amin’ny Katesizy

Tena fahafatesana tokoa ny fahafatesan’i Kristy noho io namarana ny fisiana maha-olombelona Azy teto an-tany.  Kanefa noho ny firaisana izay voatanan’ ny maha-olona ny Zanaka amin’ny Vatany, dia tsy lasan-ko razana toy ny hafa rehetra Izy, satria “tsy azo atao ny nitanan’ny fahefan’[ny fahafatesana] izany Azy (Asa 2,24). Izany no antony “niarovan’ny herin’Andriamanitra ny Vatan’i Kristy tsy ho tratran’ny fahalòvana”[511]. Izao avy no azo lazaina ny amin’i Kristy : “Nofongorana teo  amin’ny tanin’ny velona Izy” (Iz 53,8) ; sy hoe : “Ny nofoko hiorina amin’ny fanantenana fa tsy hanary ny fanahiko ao amin’ny fonenan’ny maty Ianao ary tsy havelanao ho tratran’ny fahalòvana ny Masinao” (Asa 2,26-27)[512].  Ny Fitsanganan’i  Jesoa ho velona “tamin’ny andro fahatelo” (l Kôr 15,4 ; Lk 24,46)[513] no famantarana an’izany, ary izany koa satria ny fahalòvana dia noheverina fa miseho manomboka amin’ny andro fahefatra[514].